Το παρακάτωθα σας προσφέρει κάποιες χρήσιμες οδηγίες για να αναγνωρίσετε τον φίλο ή τη φίλη σας που έχει μια κρυφή τάση στη δραματοποίηση. Αν κι ίσως δεν πρέπει να θεωρήσετε αυτόν τον κατάλογο ως ακριβή οδηγό, σίγουρα μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε καλύτερα τον φίλο ή τη φίλη σας που είναι ευτυχισμένος/η, αλλά παράλληλα απερίσκεπτος/η. Ας ξεκινήσουμε!
Αυτό το άτομο…
1. αντιδρά με έντονο τρόπο όταν αντιμετωπίζει στρες.
2. νιώθει απόλυτα προδομένο αν μιλήσει κάποιος για αυτό πίσω από την πλάτη του/της.
3. πιστεύει ότι η θετική στάση είναι παντοτινή αρετή.
4. χάνει την προσοχή του αν η συζήτηση επικεντρωθεί σε λεπτομέρειες.
5. έχει τάση να υπερβάλλει και να χρησιμοποιεί υπερβολικές κρίσεις.
6. ξεχωρίζει από το πλήθος και αναζητά την προσοχή.
7. αντιπαθεί την κριτική και τα αρνητικά σχόλια.
8. μιλά πίσω από την πλάτη των άλλων.
9. χρησιμοποιεί αθλητικές μεταφορές και διάφορα κλισέ για να εκφράσει τις σκέψεις του/της.
10. θεωρεί τους περισσότερους ανθρώπους, ακόμα και τους τυχαίους γνωστούς, ως τους καλύτερους φίλους του/της.
Πώς να ερμηνεύσουμε αυτά τα σημάδια; Παρόλο που η μελοδραματική τάση δεν υπόκειται σε ψυχιατρική διάγνωση, υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει να επισημάνουμε. Πέντε “ναι” δείχνουν έντονη τάση προς αυτή την κατεύθυνση. Αν κάποιος συγκεντρώσει οκτώ πόντους, τότε αναμφισβήτητα έχει μια μελοδραματική προσωπικότητα! Λοιπόν, όταν οι μελοδραματικοί άνθρωποι επιδίδονται σε μεγάλες ενέργειες…
Ακόμα κι αν δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε αυτό το “τεστ” είμαι σίγουρος ότι έχετε αναγνωρίσει αρκετά μελοδραματικά άτομα στη ζωή σας ενώ διαβάζετε αυτό το άρθρο. Οι μελοδραματικές προσωπικότητες υπάρχουν παντού και δεν χρειάζεται να τις αναζητούμε ανάμεσα στους ανθρώπους πιο ήρεμης φύσης. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές συμπεριφορές που μας εξαντλούν ενέργεια, αλλά ευκαιρίες μας δίνονται να εστιάζουμε στους εξωστρεφείς. Αναλύοντας τις λεπτομέρειες και τα πραγματικά γεγονότα δεν θα είναι ποτέ η ισχυρή πλευρά των μελοδραματικών ατόμων. Προτιμούν να πιστεύουν ότι η μαγεία τους θα λύσει όλα τα προβλήματα και ότι κανείς άλλος δεν μπορεί να κατανοήσει πλήρως αυτήν την ιδιοφυΐα τους. Απλά θα εξαφανιστούν τα προβλήματα, αν τα αγνοήσουμε. Αν παραμείνουμε θετικοί και επικεντρωθούμε στη διατήρηση της ευτυχίας μας, όλα θα πάνε θαυμάσια.
Η συνεύρεση με ένα τέτοιο άτομο μπορεί να γίνει αρκετά κουραστική. Η συνεργασία με έναν ή περισσότερους τέτοιους ανθρώπους θα προκαλέσει κατά πάσα πιθανότητα προβλήματα. Ας εξετάσουμε, όμως, μια κατάσταση στην οποία δεν έχουμε καμία επιλογή παρά να αντιμετωπίσουμε ένα μελοδραματικό άτομο: όταν αυτός είναι ο αρχηγός μας. Κάποτε δούλευα με έναν άνθρωπο που συνειδητοποίησα ότι ήταν ένα καθαρό παράδειγμα μελοδραματικής προσωπικότητας. Στην αρχή, μπορώ να πω ότι ήμουν κάπως συγχυσμένος και ίσως εμπνεόμουν κατά κάποιον τρόπο από αυτόν. Υιοθέτησα μερικές από τις προσεγγίσεις του χωρίς να τις αξιολογήσω, αλλά τώρα καταλαβαίνω γιατί τα πράγματα δεν πήγαιναν ποτέ καλά για αυτόν. Αυτός ο άνθρωπος, ας τον αποκαλέσουμε Τάσος, μπορούσε να πουλήσει οτιδήποτε σε οποιονδήποτε. Μπορούσε να πείσει σχεδόν όλους να κάνουν οτιδήποτε. Ήμουν παρών όταν έκλεινε συμφωνίες αξίας εκατομμυρίων χωρίς καμία ανησυχία, ακόμα κι αν ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να τις τηρήσει. Ή μήπως όχι; Αναρωτιέμαι ακόμα για το γιατί μετά από κάθε υπογραφή συμφωνίας, οι υπόλοιποι στην εταιρεία μας έπρεπε να αναλάβουμε εμείς την ευθύνη να ενεργοποιήσουμε τα σχέδιά του. Δεν υπήρχε ποτέ ένα ακριβές σχέδιο και σπάνια μπορούσε να εξηγήσει πώς θα πραγματοποιηθούν όλα αυτά. Αντίθετα, έπρεπε να βρούμε μόνοι μας τις λύσεις σε κάθε πρακτικό ζήτημα. Ήταν δυνατόν η αυτοπεποίθησή του να μας εμπνέει; Ναι και όχι. Ήταν συναρπαστικό που μας πίστευε τόσο πολύ όταν μας ζητούσε να αναλάβουμε τις ευθύνες του. Ταυτόχρονα, όμως, ήταν πολύ εκνευριστικό το γεγονός ότι δεν μας έδινε ποτέ σαφείς οδηγίες, ακόμα και όταν δεν είχαμε ιδέα τι έπρεπε να κάνουμε. Μια σύσκεψη με τον Τάσο γινόταν ως εξής: Μπαίνει στο γραφείο με μικρή καθυστέρηση. Χρησιμοποιώ τη λέξη “μπαίνει”, αλλά ίσως θα ήταν πιο σωστό να πω “εξαφανίζεται”. Τα μαλλιά του είναι ανάκατα. Το παντελόνι του είναι κάπως στενό, αλλά πολύ μοδάτο. Το γένια του είναι όσο ατριμμένο επιτρέπεται από την εταιρεία. Το ρολόι του είναι σχεδιασμένος από έναν διάσημο σχεδιαστή, το τελευταίο λεμές της μόδας. (Πρέπει να αναφέρω ότι οδηγούσε ένα Alfa Romeo, ένα αυτοκίνητο χαμηλής ποιότητας που του έδινε όμως την ευκαιρία να δημιουργήσει ερωτήσεις και να εκφράσει τις απόψεις του για την ατομικότητα.) Ο Τάσος, λοιπόν, μπαίνει στο γραφείο και αρχίζει αμέσως τις δράσεις. Μας λέει ότι ήρθε η στιγμή να δουλέψουμε σκληρά και να οδηγήσουμε την εταιρεία στο επόμενο επίπεδο – αυτό είναι που περιμένουμε! Αν κάποιος ρωτήσει τι εννοεί με αυτό ή, ακόμα πιο συγκεκριμένα, ποιο είναι το επόμενο επίπεδο, θα απαντήσει με μια σειρά από φράσεις όπως: “Πρέπει να διπλασιάσουμε τις προσπάθειες!”, “Αν θέλουμε να ξεπεράσουμε τους ανταγωνιστές, πρέπει να βγούμε έξω από τη ζώνη άνεσής μας!”, “Αν έχετε ακόμα όλα υπό έλεγχο, τότε δεν πιέζετε αρκετά!” ή ακόμα και αυτό το παλιό κλισέ: “Να είσαι πρώτος είναι καλύτερο από το να είσαι απλά καλός!”.
Κι ενώ η σύγχυση μεταξύ των συμμετεχόντων έχει φτάσει σε κορύφωση, ο Τάσος αποφασίζει να αναφέρει μια ιδέα που είχε σκεφτεί εδώ και καιρό (κάποτε συνειδητοποίησα ότι αυτό μεταφραζόταν σε “θα κάνω μεγάλη φωνή τώρα”). Χρησιμοποιεί δημιουργικές μεταφορές για να εξηγήσει ότι θα ανέβουμε σε ένα βουνό και θα αφήσουμε πίσω όλους τους αχρήστους! Χα χα! Μπορεί να σηκώσω το χέρι και να κάνω μια ερώτηση όπως: “Ακούγεται ωραία όλο αυτό, αλλά πώς ακριβώς θα το επιτύχουμε; Ποιο είναι το σχέδιο;” Αν ακούσω κάποια απάντηση, αντί να δω ένα ενοχλημένο βλέμμα, θα ακούσω ένα λογοπαίγνιο. Κάτι που υπονοεί ότι οι ερωτήσεις ισοδυναμούν με αμφισβήτηση, και αφού μιλάμε για αμφισβήτηση, θα ήταν καλό να εξετάσουμε όλοι μας τη στάση μας απέναντι στην αλλαγή. Μετά από μια σύσκεψη που μας αφήνει όλους σε απορία και σύγχυση, ο Τάσος μπορεί να πλησιάσει κοντά μου και να με ρωτήσει για την αρνητικότητά μου: “Πώς τα πηγαίνεις; Τελευταία φαίνεσαι πολύ αρνητικός/η.” Φυσικά, η μόνη αποδεκτή απάντηση είναι: “Είμαι πανενθουσιασμένος/η και έτοιμος/η να οδηγήσουμε τα πράγματα στο επόμενο επίπεδο!” Αυτό πρέπει να συνοδεύεται από ένα πλατύ χαμόγελο. Ένα πραγματικά πλατύ χαμόγελο. Αν σκεφτόμουν να του πω ότι ήθελα να μου δώσει λεπτομερείς οδηγίες για να ξέρω ποια είναι τα επόμενα βήματα, θα με κοιτούσε σαν να ήμουν πνεύμα αντιλογίας. Και ποιος ξέρει πόσο καιρό θα χρειαζόμουν για να ξεφύγω από αυτή την κρίση…
Τι μπορούμε να πούμε; Αν και η ζωή με τον Τάσο ήταν αναμφίβολα συναρπαστική, απλή δεν ήταν με τίποτα. Μια φορά ρώτησα τη σύζυγό του πώς συμπεριφερόταν ο Τάσος στο σπίτι. Είχε μια στεγνή απάντηση: “Ακριβώς όπως και εδώ”.
